Column: juristerij een vloek of zegen voor de sport?

De binnenlandse sportwereld is de afgelopen periode meermaals geconfronteerd met het feit dat sportrechtelijke uitspraken worden vernietigd en sporters worden vrijgesproken. Ik verwijs daarbij ter illustratie naar de recentelijke uitspraken rond de Feyenoord-spelers Elia, Kramer en Karsdorp, maar zeker ook naar de vernietiging van de uitspraak van de Commissie van Beroep van de KNVB n.a.v. de wedstrijd SV Huizen tegen V.V. Bennekom, waarover ik eerder schreef. Steeds vaker krijgen sportgerelateerde zaken een juridisch randje.

Kritiek
In de media wordt vooral kritisch gereageerd op de toenemende bemoeienissen van juristen. Daarbij verwijs ik naar de heer Derksen, die in het programma Voetbal Inside van maandag 19 oktober aangeeft dat Feyenoord Kramer niet zou moeten beschermen na het vermeende slaan van de tegenstander. Ook naar aanleiding van de vrijspraak voor Elia was er de nodige kritiek in diverse media. Het was “not done” in een dergelijke situatie een beroep te doen op een vormfout, zoals door de verdediging van Elia was gedaan.1 Immers, zo oordelen velen, hierdoor ontloopt iemand zijn straf door slechts juridische slimmigheidjes.

Checks and balances
In het strafrecht is men nog meer bekend met de maatschappelijke verontwaardiging die de verweren van juristen oproepen. Wanneer men echter de rol van de advocaat in het rechtsstelsel nader beschouwt, waardoor men de juridische verweren in het juiste perspectief kan plaatsen, verandert de verontwaardiging veelal in begrip. Het is immers de taak van de advocaat om kritisch te kijken naar of de overheid niet te ver gaat en zich houdt aan de bevoegdheden die langs democratische weg aan haar zijn toegekend.

Sporters “vogelvrij”
Dit werkt niet anders in sport gerelateerde zaken. Ook hier dient de advocaat of jurist na te gaan in hoeverre de regels, op grond waaraan de bond en haar organen haar bevoegdheden ontlenen, worden nageleefd. Wanneer deze regels niet worden nageleefd, dienen daar consequenties aan verbonden te worden. Gebeurt dit niet dan zijn de bevoegdheden van de bond en haar organen in beginsel onbeperkt en de sporters “vogelvrij”.

Veranderingen in de sport
De reden dat het verzet tegen de juridisering zo groot is, komt mijns inziens omdat sport vooral moet draaien om het spel an sich en alle andere zaken als randzaken moeten worden beschouwd. Daarbij zijn de belangen in de sport aanzienlijk toegenomen waardoor er een steeds groter geldelijk belang betrokken is bij de beslissingen van bonden en haar organen. Immers, Kramer zou volgens de oorspronkelijk opgelegde straf, feitelijk gedurende meerdere weken niet in de gelegenheid worden gesteld zijn werk uit te voeren. Daarbij zouden Feyenoord en Kramer zich niet mogen verweren wanneer zij menen dat Kramer niet heeft geslagen. Bij iedere (normale) werknemer in Nederland zou het volkomen onacceptabel zijn wanneer dit recht zou worden ontnomen.

Conclusie
Mijns inziens gebeurt er nu waar het gedurende lange periode met enige regelmaat aan heeft ontbroken: een kritische houding ten opzichte van de uitspraken van tuchtcommissies, arbitragecommissies en bevoegdheden van overige organen binnen de sport. Daarbij is uiteindelijk niet enkel de sporter die zijn individuele zaak wint, maar de gehele sport gebaat. Immers de sportbonden weten zich kritisch gevolgd en worden daarmee gestimuleerd iedere dag nog beter hun werk te doen. Aldus zal de kwaliteit van het bestuur, de tuchtrechtspraak en arbitrage in de sport hierdoor toenemen.

In FIFA hebben we een sprekend voorbeeld waartoe een gebrek aan regels en toezicht op het naleven van deze regels kan leiden..

In ons kantoor vindt U een kritische volger van het sportrecht. Mocht U vragen hebben naar aanleiding van het voorgaande, schroom dan niet om contact op te nemen met ons.

 

Mr L. (Lars) Westhoff
Juridisch Adviseur

 

                                         
1 Met daarbij de kanttekening dat de vormfout uiteindelijk geen rol van betekenis heeft gespeeld.